Slotfase van de ontwikkeling van Oma gaat de ruimte in! Oma vertrekt naar het heelal !

  

Ook nu kunt u de ontwikkeling stap voor stap blijven volgen op de deze blog. Door te klikken op de afbeelding van de home-pagina van de website: http://www.omagaatderuimtein.be zult u komende weken het materiaal dat we het voorbije half jaar hebben ontwikkeld, online zien komen. Dag na dag zullen we het materiaal online hijsen, nog hier en daar wat bijwerken, de website nog wat fine-tunen enz. U mag ons gerust tips sturen of de moeilijkheden die u ondervindt op deze site doormailen. Rechts bovenaan op deze blog staat een contactknop.

Wat komt op deze site?

De lesfiches (waaronder ook de handleiding) vormen het hart van deze site.
Het is de bedoeling dat u kunt scrollen tussen deze fiches en daar die activiteiten uitkiezen die u, samen met de kinderen in de klas wil doen.

We zijn uitgegaan van het idee dat een klas jonge kinderen heel divers is. Kinderen ontwikkelen zich sprongsgewijs: wat voor het ene kind nog niet haalbaar is, is het voor het andere kind misschien al wel. Een leerkracht is het best geplaatst om in te schatten wat de kinderen wel en niet aankunnen. We zien in dit project, de leerkracht als een coach die het project organiseert en op elk moment kan blijven bijsturen.

Vanaf het schooljaar 2010-2011 zijn er ook nieuwe richtlijnen voor de scholen: van leerkrachten wordt verwacht dat zij kinderen technische inzichten en vaardigheden bijbrengen. Oma gaat de ruimte in! sluit hierbij aan. Dit aanbod is dus een aanbod voor leerkrachten die wetenschap en techniek willen implementeren in hun lessen.

De activiteiten op de lesfiches kunnen ingebed worden in een spel of project: Oma gaat de ruimte in!
Op de aarde wordt een signaal opgevangen van Oma. Die zweeft in een raket in het heelal en stuurt een kreet om hulp. De leerkracht kan een brief downloaden waarin wordt gevraagd of de kinderen Oma willen helpen. Om dit te kunnen doen moeten zij wel eerst kennis en vaardigheden opdoen: ze krijgen een astronautenwing en zijn nu astronauten in opleiding.

De opleiding bestaat erin dat de kinderen een spelbord moeten kunnen vervolledigen, door allerlei opdrachten uit te voeren waarmee ze kennis opdoen over de ruimte en de ruimtevaart. Het spelbord stelt ons zonnestelsel voor. Gaandeweg leren de kinderen het zonnestelsel kennen en leren ze een heleboel bij over de ruimtevaart.

Opdrachten en vragen die peilen naar hun kennis staan op speelkaarten. De leerkracht blijft het project sturen door eerst zelf de speelkaarten  uit te kiezen, of door zelf nieuwe speelkaarten aan te maken en door telkens, samen met de kinderen te beslissen welke activiteiten ze samen zullen uitvoeren. De kennisvragen worden pas beantwoord nadat kinderen eerst door experimenteren en al doende leren, kennis hebben kunnen opdoen. We voorzien op de website ook alle filmpjes, boeken en tips om alle activiteiten te kunnen uitvoeren.

Door activiteiten uit te voeren en vragen te beantwoorden kunnen kinderen sterren verdienen waarmee ze planeten kunnen aankopen om op hun spelbord te kleven.
Hun opleiding is voltooid als alle planeten op het spelbord staan.

De kinderen ontvangen op het einde een diploma waarop een code staat die ze kunnen intikken op de website. Ze horen dan wat er aan de hand is met Oma... en ja, misschien kunnen zij oma nu wel helpen.

Gaat dit project verder of eindigt het?

Wat wij nu afleveren is een basispakket. Met de lesfiches die online komen zal het spel kunnen worden gespeeld. Maar werken rond ruimte en ruimtevaart biedt nog duizend-en-één meer mogelijkheden. Wat niet in het pakket zit is bijvoorbeeld het maken van een eigen raket of een astronautenpak ,zelf wolken en een storm maken, leren over afstanden in de ruimte, enz. enz.

De filosofie achter dit project is dat in Vlaanderen en Nederland heel veel leerkrachten werken die dit soort activiteiten ook zelf bedenken. Dat weten we omdat we twee jaar lang met heel wat leerkrachten, zowel online als offline, hebben gecommuniceerd. Het internet biedt de mogelijkheid om al deze expertise te delen met andere leerkrachten. Daarom eindigt het spel ook met een oproep om het project verder te laten groeien.

Hoe dit praktisch in zijn werk zal gaan weten we nog niet 100 % zeker. De drie websites worden in oktober, nadat ze zijn afgewerkt en opgevuld overgezet naar de servers van de VUB , vanwaar u ook alle lesfiches en extra materiaal in PDF-vorm zal kunnen downloaden. In de VUB wordt op dit moment gezocht naar iemand die de communicatie met leerkrachten en andere geïnteresseerden kan blijven coördineren. Maar zoals u al gewend bent als u onze blog heeft gevolgd: dit zullen we u hier uit de doeken doen zodra we hierover meer concreet nieuws hebben.

Luchtruim.be en Opa gaat de lucht in !

Via de portaalsite: http://www.luchtruim.be kun je verder surfen naar het aanbod

http://www.omagaatderuimtein en http://www.opagaatdeluchtin.be .
 

LOL-event op vrijdag 24 september 2010

Op vrijdag 24 september 2010 organiseert VOKA-Halle-Vilvoorde een LOL-event. LOL staat voor Luchtvaart Onderwijs Logistiek. Het event vindt plaats in de Skyhall van Brussels Airport.
Veel jobs in de luchtvaartsector geraken niet meer ingevuld. VOKA wil daar iets aan doen en nodigde daarom jongeren, leerkrachten en ouders uit om kennis te komen maken met de luchtvaartsector. Meer hierover leest u op hun website: http://www.loljetoekomst.be

In een zijarm van de luchthaven zullen ook VUB, Smoove, stad Gent en JWR neerstrijken om aan geïnteresseerde bezoekers van dit event toe te lichten waarom onderwijs met aandacht voor wetenschap en techniek zo belangrijk is. Voor de kinderen organiseren we enkele workshops.

We maakten een mooi doosje om ons project wat presentabel te maken. Op de foto is het niet te zien, maar de inkt is nog nat. Deze doos hebben we in elkaar geknutseld en daarop hebben we een sticker geplakt, die netjes rond de doos past.
Niet dat we in de toekomst dozen zullen verspreiden met kant en klaar materiaal in. Nee, het leek ons veel logischer om de mogelijkheden van techniek optimaal te benutten: alles gratis en downloadbaar, zelf in elkaar te knutselen door de kinderen, leerkrachten en iedereen die maar wil, is meer bij-de-tijd, dan dozen te verspreiden die, u kent dat wel, na verloop van tijd, gedateerd geraken en vergeten worden omdat ze ergens in één of andere kast zijn beland.

Een doos maken is niet zo moeilijk. In dit geval hebben we in een papierwinkel een kartonnen vouwblad gekocht en daarover hebben we een sticker gekleefd, die door "onze" Simon werd ontworpen. We denken dat kleuters ook een mooi ruimteontwerp kunnen maken, waar u alle gedownloade attributen in kunt stoppen.

Over onderwijs en leven in het computertijdperk

Bron: De Gentenaar, 31 augustus 2010
Het begin van het schooljaar is altijd het moment om de minister van Onderwijs te contacteren voor een interview. Minister Pascal Smet had het deze keer over het integreren van games in onderwijs. De uitspraken van minister Smet waren natuurlijk aanleiding voor pittige discussies tussen voor- en tegenstanders. Bijvoorbeeld op de forums van kranten zoals die van De Standaard (klik HIER)
Hoedanook, of je nu voor- of tegenstander bent van het integreren van games, het blijft een feit dat een computer niet meer weg te denken is uit het leven van een kind dat nu opgroeit.

Ook in het oma-team hebben we nagedacht en uiteindelijk een beslissing genomen.
Oorspronkelijk wilden we een spel ontwikkelen dat je kon vastnemen, eventueel opbergen in een doos. Kant en klaar, af en onmiddellijk bruikbaar. De argumenten daarvoor waren dat niet in elke klas computers zijn met internetaansluiting, en dat niet elke leerkracht bedreven genoeg is om met die computer te werken.

In de loop van de twee jaar waarin we het spel ontwikkelden mailden ons steeds meer leerkrachten. Ook leerkrachten die geen pc in de klas hebben, en die een project of activiteit willen voorbereiden. Ook die leerkrachten gebruiken daarvoor eerst een pc en googelen... op zoek naar lessen van collega's, naar tips, ideeën, contactpersonen, enz.
Daarenboven is informatie en kennis heel snel verouderd. Vorig jaar konden we zeggen dat Nasa met spaceshuttles het ISS bevoorraadden, maar de laatste spaceshuttle werd op 14 mei 2010 voor het laatst gelanceerd. Geen spaceshuttles meer dus.
Dit zette ons aan het denken: maken we een spel voor het onderwijs dat je daarna in de kast kan zetten of gaan we voor vernieuwing en gaan we ervan uit dat leerkrachten het materiaal dat we maken kunnen vinden als ze een computer gebruiken? We kozen voor dit laatste. Er komt geen dure doos maar we maken gebruik van de mogelijkheden van het Internet: we zorgen ervoor dat alles gratis ter beschikking komt en dat we het samen met de leerkrachten kunnen updaten.
Informatietechnologie zit in een stroomversnelling. We gaan ervan uit dat we spellen maken voor onderwijs dat mee evolueert.

Oma maakt prototypes

We zijn aanbeland in de fase dat we spelonderdelen voor een prototype kunnen downloaden. De lesfiches voor een basispaket zijn bijna allemaal klaar. Op veel van de lesfiches staan extra spellen en downloadbare spullen om zelf in elkaar te prutsen. De melkflesdoppen maken deel uit van zo'n extra spelletje waarmee de kinderen de namen van de planeten leren onthouden. Om een prototype in elkaar te steken zullen we nog veel melk moeten drinken, vooraleer we genoeg dopjes hebben om te kunnen vullen met planeten, meteorieten, aliens, raketjes en omaatjes. 10 flessendopjes per kind dat meespeelt. Zouden de kinderen die samen kunnen verzamelen? Vast wel... hopen we. Met de dopjes een memory spelen is natuurlijk ook mogelijk. Of misschien vinden de leerkrachten die met de kleuters werken rond ruimte en ruimtevaart nog wel een ander spel dat de kinderen met deze dopjes kunnen spelen.. want dat is het ultieme doel toch wel: we hopen dat leerkrachten met de materialen die we maken hun eigen "ding" doen, en ons laten weten hoe zij met kleuters hebben gewerkt rond het thema "ruimte en ruimtevaart". Op die manier kan dit project blijven groeien..

't leven is voor de rappe!

Amper twee uur nadat we het vouwdoosje-sjabloon doorstuurden naar Wim die "geen tijd had want hij moest dringend weg" naar zijn volgens mij miljoenste miljardste meeting valt er al een mail in de box. Mét foto. De vergadering zal sàài geweest zijn. Maar zijn doosje is wel gelukt. Wie volgt?

doosjes vouwen

Ook al zijn nu alle Vlaamse scholen dicht, de noeste arbeid gaat gewoon verder. Maar waar kunnen we nu onze materialen die klaar zijn testen... hmm even denken en mailen naar iedereen met kindertjes .. op zoek naar proefkonijnen.
Een sterrendoosje vouwen.. het is misschien te moeilijk. Maar héél zeker weten we dat niet. Kunnen kinderen van 5, 6, 7 jaar met hulp een masubox vouwen? Ik stuur een vouwblad naar Jeremy, Mauritz, Mare, Rosanne, Max, Carlotta en Tobias. Even kijken wat zij ervan vinden. Misschien willen ze ook wel een andere tekening op het doosje, of misschien vinden ze zo'n doosje maar niets, of misschien vinden alleen meisjes dit leuk? Ik heb geen flauw idee. Dus testen maar. Wie nog proefkonijn wil spelen, mail maar via de contactknop.

Even een update van het oma-spel

Oma gaat de ruimte in! gaat zo langzamerhand naar de eindfase. Op dit moment worden alle onderdelen voor het spel aangemaakt zodat alles kan worden gedownload van onze website.
Simon, onze webdesigner is druk doende de website te ontwikkelen en alle spelelementen te lay-outen.

Hier zie je bijvoorbeeld wikkels die je zal kunnen downloaden en rond melkflesjes kleven.(Op de achtergrond: de emmer om vulkaanas uit de Katla op te vangen) In de melkflessen worden muntstukjes gestoken. In elke planeetfles een ander aantal muntstukken. Met de muntstukken kunnen kleuters leren tellen en kunnen ze een scheikunde-experiment doen: ze verwijderen de oxidatielaag van koper.

De melkflessen zijn onbreekbaar en passen in kleine kleuterhandjes. Ze zijn ook spotgoedkoop: melk opdrinken en de fles eens omspoelen. De kleuters kunnen de wikkels van de melkflessen zelf versieren of de leerkracht kan de wikkels downloaden van de website.

Op de dopjes kan je ook planeten kleven en daarmee nog een extra spelletje spelen. Afhankelijk van het melkmerk bestaan er ook verschillende kleuren dopjes.
De flessen kunnen ook worden gebruikt om de namen van de 8 planeten te leren, ze te rangschikken op basis van hun afstand tot de zon, of ze door ze een ander soort wikkel te geven te verdelen in twee soorten planeten: rotsplaneten en gasplaneten, ... je ziet: met een simpele melkfles kan je heel wat wetenschappelijke kennis overbrengen.

Op een lesfiche staat voor de leerkracht uitgelegd hoe je met behulp van deze melkflessen aan kinderen kunt tonen dat je niet op elke planeet evenveel weegt en dat dit komt omdat de zwaartekracht van elke planeet verschillend is. Voor een deskundige wetenschappelijk uitleg krijgen we hulp van professoren fysica.

Terug van de drukker..

Tussen het roeren in de soep en het bakken van de kerstkalkoen in, toch ook tot bij drukker Jozias geraakt om onze kaarten af te halen.
Zo! Nu hebben we alle spelelementen voor onze eerste test. Zondag zullen de kinderen van de Jeugdwerkgroep ruimtevaart onze eerst proefkonijnen zijn. Spannend!

Didactisch pakket : een voorproef

Wetenschap en techniek integreren in de dagdagelijkse klaspraktijk is niet altijd evident. Leerkrachten kunnen onmogelijk van alles en nog wat op de hoogte zijn, encyclopedische kennis bezitten over de meest uiteenlopende onderwerpen waarover kleuters iets willen leren en daarbij er nog eens voor zorgen dat kleuters al doende kunnen leren.

Dat dachten wij, toen we startten met het project "Oma gaat de ruimte in!".
Het project "Oma gaat de ruimte in!" maken we dus in eerste instantie voor leerkrachten.

In het didactisch pakket dat we op dit moment ontwikkelen bieden we leerkrachten
- achtergrondkennis om te kunnen antwoorden op vragen van kinderen
- tips en trics en voorbeelden over hoe jullie, leerkrachten, wetenschappelijke kennis kunnen doorgeven aan de kinderen.

Hoe leg je aan jonge kinderen uit wat zwaartekracht is?

Wat doet zwaartekracht eigenlijk? Zwaartekracht trekt je naar de grond, naar de aarde. Zwaartekracht is een aantrekkingskracht.
Dankzij de zwaartekracht val je niet van de wereldbol! Dat komt omdat de aarde heel groot is en jij heel klein. Hoe groter iets is, hoe meer aantrekkingskracht iets heeft. Die aantrekkingskracht noemen wij 'gewicht'.

Mensen zijn al naar de maan geweest. De maan is kleiner dan de aarde. De maan kan jou dus niet zo hard aantrekken als als de aarde dat doet. En dus is je gewicht op de maan kleiner dan op de aarde.

Hoe groter de bol is waarop je staat , hoe meer je zal wegen.
We kunnen je dit tonen met melkflessen en eurocentjes !














Hoe gaan we te werk?

Er zijn 8 planeten in ons zonnestelsel. Die draaien allemaal rond de zon.

Deze 8 planeten hebben allemaal een naam gekregen.

De maan is geen planeet, want die draait niet om de zon. De maan draait rond de aarde. Dus die mag nu even niet meedoen.

We hebben dus 8 melkflessen nodig, één voor elke planeet.
Wat we ook nodig hebben: eurocentjes ! Die gaan we in de flessen stoppen.

We stoppen er 100 in een fles. Wij hebben op de fles "AARDE" gezet. En op het dopje hebben we een foto van de aarde gekleefd, zodat we die kunnen herkennen. We kunnen de fles versieren met foto's van de aarde. Op de aarde zijn bomen, is er water, is er veel groen en veel blauw.. het is ook de enige planeet waarop je een huis kan vinden.

Als we nu met deze fles naar elke planeet zouden kunnen reizen, dan zou die fles niet op elke planeet evenveel wegen.

Welke planeten ken je al?
We zoeken de namen van alle planeten zodat we elke fles een planetennaam kunnen geven.

In elke fles stoppen we een verschillend aantal muntjes van één eurocent:

in de Mercurius- fles stoppen we er 38
in de Venus- fles stoppen we er 91
in de Mars- fles stoppen we er 38
in de Jupiter-fles stoppen we er 236
in de Saturnus- fles stoppen we er 105
in de Uranus-fles stoppen we er 94
in de Neptunus-fles stoppen we er 113

Als je nu in je ene hand de Aarde-fles houdt en in je andere hand een andere planeten-fles, dan voel je dat het gewicht op elke planeet anders is. De zwaartekracht is op elke planeet anders.

Weegt een fles op Mercurius MEER of MINDER dan op aarde?
Hoe komt dat?














Stel dat je centen vies en vuil zijn. Dan kunnen we ze wel even poetsen ! We worden scheikundigen.

We nemen een kopje en we mengen wat zout en water.
In een ander kopje doen we een beetje azijn.
Zo maken we zoutzuur.

We kunnen de muntjes een paar minuten laten weken in dit mengsel en daarna goed laten drogen op keukenpapier. De muntjes zien er dan weer als nieuw uit.

We kunnen dit ook langzaam doen met een druppelteller. Zo zien we wat er gebeurt! Wat merken we? De muntjes worden weer glimmend schoon.

Hoe dat komt is scheikunde.: in de eurocentjes zit een stof die we koper noemen. In de lucht zit zuurstof en water. Miniminiminideeltjes van het koper mengen zich met miniminimini deeltjes van het zuurstof en water in de lucht en worden daardoor zwart en dof. Met het zoutzuur dat we maakten, verwijderen we dat zwarte, doffe laagje.











Om het precieze aantal eurocentjes in de flessen te kunnen stoppen moeten we ook leren tellen
Als we hoopjes maken van 10, dan kunnen de kinderen die al tot Jupiter kunnen tellen, de Jupiterfles vullen.

Hektisch nachtbraken

Een nachtbraker is volgens meneer Van Dale een pierewaaier die 's nachts uitgaat en dan te laat thuiskomt. Maar pierewaaien, daar doen wij niet aan. Ah neen, geen tijd. Het nachtbraken is bij ons iets helemaal anders.
Zo ergens rond middernacht legt drukker Jozias, die onze speelkaarten zal drukken, ons in een tiental mailtjes over-en-weer, alles uit over aflopende snijranden, cmyk en rgb en dat we bij compressie alles moeten laten staan op downsampelen. Gelukkig hebben we Simon die dat allemaal goed begrijpt.


Dan Creax : 's avonds, als alle lichten in huis uit zijn, kwam Alexander van Creax het spelbord dat Diederik in allerijl nog op een andere ondergrond had geprint, onder onze carport zetten. Het leek wel of Sinterklaas was langsgeweest: ineens ligt hier niet een papieren spelbord maar een print van ons spelbord op een dikke plastiek. Ook al is dit nog een proefversie om het spel te kunnen testen, het ziet er nu wel helemaal echt uit. We kunnen er al ruimtevaarders en space shuttles op zetten.


Een paar uren na het spelbord arriveerden Wim,Tijl en Leen om alle speelkaartvragen te overlopen. Marijke, die in de Speurneus de sint op bezoek had, stuurde ons 's morgens nog een aanmoedingsmailtje voor de laatste spurt. En die laatste spurt is nu bezig: het finetunen van de geselecteerde spel-opdrachten waarna Simon alle vragen in drukklare vorm aan drukker Jozias kan bezorgen zodat die aan de slag kan.


De kaarten nog finetunen... dat is wat wij nachtbraken noemen.

Ondertussen zit in de mailbox een mail van Juf Marleen die ons laat weten dat ook zij ons spel wil testen. Nu trekken we eerst in de kersvakantie nog naar de vakantieopvang van de stad Gent, waar we van de kinderen ook ruimtevaarders zullen maken, én naar het winterspacekamp van Tijls Jeugdwerkgroep Ruimtevaart en dan trekken we de scholen rond en kunnen we 's nachts weer slapen.

Preview Oma gaat de ruimte in!

Het wordt spannend. Deze morgen zat het spelbord in onze brievenbus. Ten minste...toch een print op papier. Hiermee kunnen we naar de scholen om het spel uit te proberen. Er zullen vast nog wel wat wijzigingen nodig zijn. Samen met de kinderen en de juffen en meesters zullen we uitzoeken wat er beter kan. Daarna komt de definitieve versie van het bord op een andere ondergrond.
Hier horen nog kaarten bij, die doen we deze week nog naar de drukker. Dan nog onze astronauten en raketten die door de ruimte moeten zoeven, en nog een aantal attributen die we hier niet kunnen tonen omdat ze onderweg zijn... nee helemaal klaar zijn we nog niet. Maar het moment komt dichterbij en dichterbij en dichterbij..

Een oma-werkdag

Het was exact 10 uur deze morgen toen op mijn gsm een bericht verscheen. Tijl die vruchteloos op de bel stond te duwen en dan maar ten lange leste op zijn gsm de woorden "Ding Dong" intikte en doorstuurde. Ja zo geraak je ook binnen. Hij had alweer zijn rugzak mee. Met daarin een taart met ananas. Zelf gebakken. Die Tijl zit vol verrassingen. Da's wel het minste dat we kunnen zeggen na een dag als vandaag.


De hele dag hebben we besteed aan het "finetunen" van het Oma-spel. Schuiven met foam sterretjes en een oplaadbare batterij als pion. We hadden het over maanhoppers en lanceerplatforms, planeten en manen en rode reuzen, witte dwergen en supernova's.. pfff hoe langer hoe meer kom ik tot het besef dat ik iets gemist heb in mijn jeugd. Als vroeger het zandmannetje op de tv was geweest, die vanaf zijn maan slaapkorreltjes naar beneden strooide moest ik gaan slapen. Uren en uren heb ik als kind vanuit mijn bed naar de maan en de wolken liggen kijken want het zandmannetje kwam al om 18 uur. Had ik toen, als uk van 5 of 6 jaar maar een fractie geweten van wat Tijl vandaag allemaal heeft verteld... Dit is volgens mij toch wel een heel goede reden om dit spel te maken en te verspreiden in scholen: kinderen zullen dan wel iets weten over de oh zo boeiende wereld om hen heen.


Het slagveld aan borden en glazen en tassen is afgewassen. Nu alle gegevens nog sorteren en morgen mailen naar Creax en vooral ook naar Marijke. Want die hebben we vandaag gemist.
Wim en Tijl hielden een wedstrijd neus-snuiten. Wim is met ruime voorsprong gewonnen.

Daar gaan we weer

Vandaag, 24 augustus 2009, was de deadline voor onze spelontwikkelaar Magda Jacobs. Terwijl wij aan 't uitrusten waren, heeft Magda hard gewerkt. Met in het achterhoofd de gegevens, ideeën, tips en bedenkingen die we sinds februari in dit project hebben verzameld en besproken ontwikkelde zij het Oma-gaat-de-ruimte-in!-spel.

Magda arriveerde gepakt en gezakt in De Speurneus. Het lerarenkamertje van De Speurneus is voor dunne smalle spaghetti's die knus bij elkaar willen zitten. Omdat Magda ietsje meer plaats nodig had om haar werk aan ons voor te stellen weken we uit naar de klas van Marijke. We waren héél nieuwsgierig.

Mindsetting noemen ze dit geloof ik, ook heel belangrijk in een klaswerking. Magda tracteerde ons op maansnoepjes en gomkratertjes. Niet dat we nu per sé snoep willen promoten. Neen, snoep is alleen voor de grote mensen. Voor de kinderen gebruiken we natuurlijk fruit.

Uit deze map en rol moest het komen... We namen ondertussen nog een snoepje.

Ah neen, we gaan nog niet alles verklappen. We tonen hier alleen een glimp van het concept dat we daarna hebben besproken.


Het vervolg is nu aan Creax: zij zullen een prototype ontwikkelen zodat we het spel echt kunnen demonstreren op de Accenta Jaarbeurs in Gent. We verwachten u dus vanaf 12 september in grote getallen aan onze stand in het wetenschapsdorp! Een krappe tijdspanne voor Diederik en Alexander van Creax..

En daarna is het aan u: we zoeken geïnteresseerde leerkrachten die met dit prototype in de klas aan de slag willen gaan en dit samen met ons willen evalueren. We verwachten dat we dankzij u nog verbeteringen kunnen aanbrengen. Leerkrachten die ons hiermee willen helpen sturen ons een mailtje: klik HIER of kom ons bezoeken tijdens de jaarbeurs in Gent waar de KICK-OFF van ons spel zal plaatsvinden. Daar leest u nog meer over in een latere post op deze blog.


Diederik die momenteel, naast nog duizend andere dingen, in Creax chocolade ontwerpt ziet hier wellicht in gedachten chocoladeruimtemannetjes geprojecteerd vanuit een koepel op een klaswand in een verduisterd lokaal... want daar ging het ook over... neen, meer verklappen we nog niet...

Even geheel ter zijde... zou het niet een stimulans kunnen zijn voor kleuters, te weten dat als ze nieuwsgierig zijn en mogen experimenteren en vragen stellen in de klas.... van zodra ze nog maar net kunnen praten.... en als ze dit dan leuk vinden en flink hun best doen op school...dat ze dan misschien ook wel naar de universiteit mogen om ingenieur te worden...en dat je dan niet persé bruggen, maar ook chocolade kan ontwerpen? Diederik kan het uitleggen.


Marijke, leerkracht in de Speurneus, die achter de schermen ook heel wat werk heeft geleverd kon er spijtig genoeg niet bij zijn. Maar haar klasje hebben we wél proper achtergelaten... Alexanders eerste werkdag na vakantie eindigde met stoffer en blik.