wat zien astronauten in het ISS?

Vraag je aan een astronaut wat hij het liefst doet, als hij in de ruimte is, dan antwoorden de meeste astronauten: "vanuit de ruimte, kijken naar de aarde".
En ja, dat lijkt ons ook wel wat..

Nasa astronaut Douglas Wheelock kijkt niet alleen naar de ruimte, hij deelt, wat hij ziet met ons. Hij neemt foto's en stuurt die naar de aarde via Twitter. Dat levert spectaculaire beelden op. Als je kan twitteren, dan kun je zien wat Douglas Wheelock ziet. Zijn Twitter-name is Astro-Wheels. Neem een kijkje en klik HIER

Toen ik nog piep was liep er op de televisie een jeugdserie over een 11de eeuwse tovenaar, Catweazle, die door een verkeerde spreuk (hij leerde vliegen) terecht kwam in onze tijd. Dat waren de jaren zeventig, voor kleuters nu, een eeuwigheid geleden natuurlijk. Kunnen kleuters zich voorstellen dat er een tijd was waarin auto's, computers, fototoestellen, niet bestonden? Catweazle kreeg de ene shock na de andere, telkens hij iets nieuws ontdekte. Zo schrok hij zich een hoedje omdat ineens licht was, niet van de zon, maar doordat je op een klein knopje klikt... pure tovenarij

Nope, aan de zon zit geen knopje dat je kan aan- en uitknippen.
Ik vraag me af hoe de oude Grieken, die de planeten de namen gaven van goden,.. Mercurius,...Venus,... Mars,... zouden reageren moesten ze vanop een klein schermpje kunnen zien wat iemand ziet als hij 1000 km boven de aardbol zweeft...

Maak een sterrenstelsel-tol

Een ster aan de hemel ziet er natuurlijk niet zo uit als het tekeningetje links. Een ster is een gasbol die energie uitstraalt: licht, warmte en andere stralingen. Je ziet vanop de aarde miljarden en miljarden sterren. Ze vormen sterrenstelsels. Sommige stelsels vormen samen een spiraal.

De tekening rechts lijkt er al beter op.
In een draaiend spiraalvormig sterrenstelsel zijn de dicht samengepakte sterren in het centrum rood. Dit zijn de oude sterren. De jongere hete sterren zijn blauw, en die vind je in de spiraalarmen van het stelsel.

Wie aan kleuters wil uitleggen hoe een sterrenstelsel eruit ziet hoeft dat niet noodzakelijk te doen met een kleurplaat waarop de kleuters een heleboel vijfpuntige sterretjes kunnen inkleuren. Daarmee oefenen ze misschien wel hun fijne motoriek, maar leren wat sterren zijn, dat doen ze niet met een kleurplaat.
Wat dacht je van een sterrenstelsel-tol?



Een sterrenstelseltol maken is niet zo moeilijk:
knip uit donker stevig papier een cirkel van zo'n 12 cm doorsnee.
Dan neem je een stukje blauw papier en tekent daar een spiraal op. Die van mij ziet er meer uit als een inktvis maar ik ben niet zo sterk in het tekenen van wervelende spiralen. Ervaring leert dat de meeste kleuters dit beter kunnen dan ikzelf.
Je knipt de blauwe spiraalvorm uit (ook 12 cm doorsnee) en gebruikt die als ondergrond om een tweede kleinere vorm te tekenen en te knippen maar nu uit rood papier.
Zoek een stokje van zo'n 10 cm en scherp er een punt aan. Ik had hier nog een ikea-potloodje liggen, elk stokje is goed, als het maar een scherpe punt heeft. Als je met een passer eerst een gaatje prikt dan kan je het stokje er wel doorpersen.

Zo, en dan heb je een tol. Als je die laat draaien vloeien de kleuren samen en zie je een roodachtig midden (dat zijn de koelere oudere sterren) en een blauwige kleur aan de rand, die stellen dan de hetere jongere sterren voor. De fijne motoriek is daarmee ook geoefend én de kleuters hebben hiermee ook veel andere dingen geleerd.

Didactisch pakket : een voorproef

Wetenschap en techniek integreren in de dagdagelijkse klaspraktijk is niet altijd evident. Leerkrachten kunnen onmogelijk van alles en nog wat op de hoogte zijn, encyclopedische kennis bezitten over de meest uiteenlopende onderwerpen waarover kleuters iets willen leren en daarbij er nog eens voor zorgen dat kleuters al doende kunnen leren.

Dat dachten wij, toen we startten met het project "Oma gaat de ruimte in!".
Het project "Oma gaat de ruimte in!" maken we dus in eerste instantie voor leerkrachten.

In het didactisch pakket dat we op dit moment ontwikkelen bieden we leerkrachten
- achtergrondkennis om te kunnen antwoorden op vragen van kinderen
- tips en trics en voorbeelden over hoe jullie, leerkrachten, wetenschappelijke kennis kunnen doorgeven aan de kinderen.

Hoe leg je aan jonge kinderen uit wat zwaartekracht is?

Wat doet zwaartekracht eigenlijk? Zwaartekracht trekt je naar de grond, naar de aarde. Zwaartekracht is een aantrekkingskracht.
Dankzij de zwaartekracht val je niet van de wereldbol! Dat komt omdat de aarde heel groot is en jij heel klein. Hoe groter iets is, hoe meer aantrekkingskracht iets heeft. Die aantrekkingskracht noemen wij 'gewicht'.

Mensen zijn al naar de maan geweest. De maan is kleiner dan de aarde. De maan kan jou dus niet zo hard aantrekken als als de aarde dat doet. En dus is je gewicht op de maan kleiner dan op de aarde.

Hoe groter de bol is waarop je staat , hoe meer je zal wegen.
We kunnen je dit tonen met melkflessen en eurocentjes !














Hoe gaan we te werk?

Er zijn 8 planeten in ons zonnestelsel. Die draaien allemaal rond de zon.

Deze 8 planeten hebben allemaal een naam gekregen.

De maan is geen planeet, want die draait niet om de zon. De maan draait rond de aarde. Dus die mag nu even niet meedoen.

We hebben dus 8 melkflessen nodig, één voor elke planeet.
Wat we ook nodig hebben: eurocentjes ! Die gaan we in de flessen stoppen.

We stoppen er 100 in een fles. Wij hebben op de fles "AARDE" gezet. En op het dopje hebben we een foto van de aarde gekleefd, zodat we die kunnen herkennen. We kunnen de fles versieren met foto's van de aarde. Op de aarde zijn bomen, is er water, is er veel groen en veel blauw.. het is ook de enige planeet waarop je een huis kan vinden.

Als we nu met deze fles naar elke planeet zouden kunnen reizen, dan zou die fles niet op elke planeet evenveel wegen.

Welke planeten ken je al?
We zoeken de namen van alle planeten zodat we elke fles een planetennaam kunnen geven.

In elke fles stoppen we een verschillend aantal muntjes van één eurocent:

in de Mercurius- fles stoppen we er 38
in de Venus- fles stoppen we er 91
in de Mars- fles stoppen we er 38
in de Jupiter-fles stoppen we er 236
in de Saturnus- fles stoppen we er 105
in de Uranus-fles stoppen we er 94
in de Neptunus-fles stoppen we er 113

Als je nu in je ene hand de Aarde-fles houdt en in je andere hand een andere planeten-fles, dan voel je dat het gewicht op elke planeet anders is. De zwaartekracht is op elke planeet anders.

Weegt een fles op Mercurius MEER of MINDER dan op aarde?
Hoe komt dat?














Stel dat je centen vies en vuil zijn. Dan kunnen we ze wel even poetsen ! We worden scheikundigen.

We nemen een kopje en we mengen wat zout en water.
In een ander kopje doen we een beetje azijn.
Zo maken we zoutzuur.

We kunnen de muntjes een paar minuten laten weken in dit mengsel en daarna goed laten drogen op keukenpapier. De muntjes zien er dan weer als nieuw uit.

We kunnen dit ook langzaam doen met een druppelteller. Zo zien we wat er gebeurt! Wat merken we? De muntjes worden weer glimmend schoon.

Hoe dat komt is scheikunde.: in de eurocentjes zit een stof die we koper noemen. In de lucht zit zuurstof en water. Miniminiminideeltjes van het koper mengen zich met miniminimini deeltjes van het zuurstof en water in de lucht en worden daardoor zwart en dof. Met het zoutzuur dat we maakten, verwijderen we dat zwarte, doffe laagje.











Om het precieze aantal eurocentjes in de flessen te kunnen stoppen moeten we ook leren tellen
Als we hoopjes maken van 10, dan kunnen de kinderen die al tot Jupiter kunnen tellen, de Jupiterfles vullen.

Op de koffie bij Ideekids

We kregen een mailtje van Sarah Vandeursen van Ideekids: Sarah had een flyertje over ons oma-project in handen gekregen, was komen piepen op onze blog en had toen gedacht: ..mmm misschien kunnen we wel samenwerken? So... ik ging even op de koffie voor een kennismaking.


Eén van de projectkampen die je bij Ideekids kan beleven heet "Kids in Space". Tijdens dit projectkamp wordt ook een workshop georganiseerd. "Wacht," zei Sarah, "ik zal het eens tonen"
Hieronder staat het werk van Pascal Cornelis: zelf gemaakt didactisch materiaal. Zo zie je maar dat je niet altijd een groot budget nodig hebt om interessant didactisch materiaal te maken. Pascal maakte samen met de kinderen ook een raket die dan de lucht werd ingeschoten.

Hier zie je een grote puzzel waarvan twee vakjes zijn vastgemaakt. De kinderen moeten de verschillende situaties die ze op de puzzelstukken zien, in de juiste volgorde leggen.

Voor een lange reis naar mars mogen de kinderen 10 voorwerpen kiezen die ze willen meenemen. Daarbij moeten ze wel met een aantal zaken rekening houden...

Spelend leren over het zonnestelsel: het kan via dit speelgoed dat is vastgemaakt in één van de borden.

Misschien wordt onze koffieklets nog wel vervolgd Sarah.

Stripverhalen: Suske en Wiske en Kuifje

In 1996 verscheen het eerste non-fictie stripverhaal van Suske en Wiske
Het werd eerst uitgegeven door Artis in Nederland onder de titel "De verdwenen sterren". Suske, Wiske en hun vrienden schieten de bewoners van de planeet Lumen te hulp als zij een briefje ontvangen met de noodkreet dat de sterren zijn verdwenen. De informatie in het stripverhaal is geschreven door Govert Schilling, medewerker van Artis. Later werd dit verhaal heruitgegeven door Standaard en veranderde de titel in Sterren en Planeten.

Govert Schilling schreef nog een ander boek: het "Suske en Wiske Ruimteboek" in de reeks Slim Bekeken: Hoe zie je het verschil tussen een ster en een planeet ? Waarom is er geen geluid op de maan ? Mag je een wens doen als je een vallende ster ziet ? Houdt de zon ooit op met schijnen ? Is er leven op andere planeten ? Op al die vragen, en nog veel meer, krijg je antwoord in het Suske en Wiske Ruimteboek. Natuurlijk lees je ook wat je zelf aan de sterrenhemel kunt zien, zoals sterrenbeelden, kunstmanen en de melkweg.

De Suskes en Wiskes kan je o.a. hier kopen





Raket naar de maan en Mannen op de maan is het eerste stripverhaal van Kuifje. Het verscheen al in 1953 en bestaat uit twee delen.
Het stripverhaal kan je nog tweedehands en nieuw kopen. Bijvoorbeeld hier.

Wie kent nog andere stripverhalen met ruimte en ruimtevaart als thema?
Laat het ons weten? Een mailtje sturen kan je via deze link


Lees meer

lancering Ares

elke dag een nieuw ruimtebeeld

Bert Schollaert stuurt ons een leuke tool. Op zijn bureaublad staat elke dag een nieuw beeld van de ruimte. Wat je daarvoor moet doen is een klein programmaatje installeren. Dit is de link:
http://nightskylive.net/software/apod/

Leerkrachten die in hun klas een pc met internetaansluiting gebruiken kunnen misschien wel tijdens de duur van een project rond ruimtevaart dit tooltje installeren. Zo zien ook de kinderen elke dag een nieuw beeld van de ruimte.

Over de maan... voor Kirsten die op zoek is naar opdrachten en vragen voor kinderen over de maan

Er is een kant van de maan die we vanop de aarde niet kunnen zien. Dat komt omdat de maan even snel rond haar as draait als de aarde. Tijl legt dat aan kinderen als volgt uit: laat kinderen tegenover elkaar staan, met het gezicht naar elkaar gekeerd. Laat de kinderen dan rond hun as draaien tot wanneer ze met de rug naar elkaar gekeerd zijn. Als hun ruggen naar elkaar zijn gedraaid, zien ze elkaar ook niet meer.

Lang lang, heel lang geleden zagen we niet de kant die we nu zien, maar de andere kant, die we nu niet meer kunnen zien. Over die achterkant van de maan zijn al veel liedjes gemaakt. De donkere onzichtbare kant van de maan, de kant die we nooit zien, die spreekt tot de verbeelding.

In elk geval, mijmerend over de maan kom je meestal uit bij " licht en donker" "dag en nacht", "wit en zwart" ... inspirerend voor het zoeken naar opdrachten voor jonge kinderen en waar je toch ook wel kennisoverdracht over de maan kan aan koppelen.

De maan is het enige hemellichaam waarop je met het blote oog details kan zien. Op de maan zie je lichte en donkere plekken, grillige figuren.. wat al eeuwen aanleiding geeft tot fantaseren. We fantaseren over het mannetje op de maan, de maan zelf is soms in ons hoofd een vrouwtje dat naar ons kijkt, soms kijkt de maan boos, of soms zie je dat ze lacht. ..it's all in the mind. Wat zien de kinderen als ze naar de maan kijken? Fantasie gebruiken is een heel belangrijke bezigheid om te kunnen komen tot het vinden van oplossingen voor veel problemen. Fantasie is de motor van ons denken.

Op een zondag gaat Ludegeer hout sprokkelen. Als een priester hem erop wijst dat dat 's zondags niet mag, antwoordt Ludegeer dat de zondag voor hem net zo'n dat is als de maandag
Als straf wordt hij naar de maan verbannen zodat het voor hem altijd maandag is.

zo kwam het mannetje op de maan terecht...

Vroeger werd gedacht dat de donkere vlekken op de maan zeeën waren. Daarom hebben die vlekken de naam van zeeën gekregen. De zee van de helderheid en de zee van de regen.. klinkt dat goed? Nu weten we dat die donkere vlekken geen zeeën zijn. Misschien kunnen de kinderen een andere naam verzinnen voor de donkere vlekken op de maan?

De maan verlicht soms je pad in het donker... nu ja, niet de maan zelf natuurlijk want die geeft geen licht. Hoe komt het dat je de maan kan zien? Want het liedje: "zie de maan schijnt door de bomen, makkers staakt uw wild geraas"... klopt eigenlijk niet helemaal.

De kinderen kunnen met fosforescerende verf een maan schilderen. Die kunnen op voorhand worden opgehangen in het park. De manen kunnen dan oriëntatiepunten zijn in het park. Het zal wel niet donker zijn als je met kinderen van het eerste leerjaar gaat spelen in het park... als de kinderen de maan mee naar huis nemen dan geeft ze ook licht in hun slaapkamer, zelfs als het licht al uit is.

Manen zijn hemellichamen die in een baan rond een planeet draaien. Er worden steeds weer nieuwe manen ontdekt. Niet rond onze aarde natuurlijk, wij hebben maar één maan, maar wel rond andere planeten.

Er ligt ook een kunstwerk op de maan.

Astronauten laten altijd een pakje achter op de maan, voor buitenaards leven? Wat zouden zij achterlaten op de maan voor wezens die willen weten wie wij zijn? Misschien kunnen de kinderen een eigen maanpakket maken met spullen in die zij belangrijk vinden.

Verderwerken aan ons spel

Gisteren trokken we nog eens naar de Speurneus voor een kleine meeting. We communiceren via internet met behulp van google-docs, extra blogs, 101 mails over-en-weer, maar bij tijd en wijle is het toch interessant elkaar eens te ontmoeten voor een update.
Dat vond Marijke, de superjuf van de Speurneus ook wel. Want Tijl, da's eigenlijk het neefje van Sinterklaas. Al draagt hij zelf zijn grote zak waar meestal wel iets leuks in zit. Ondertussen weten de kinderen in de Speurneus Tijl ook wel te vinden en komen ze langs met vragen zoals: "is het waar dat de sterren kleuren hebben? Wij zien toch alleen maar witte sterren?" en dan legt Tijl uit welke kleuren sterren hebben en waarom wij die kleuren, als wij in ons bed, door het raam naar de sterretjes liggen kijken, denken dat alle sterren wit zijn.
Tijl is voor de kinderen van De Speurneus ook de-meneer-die-astronauteneten-meebrengt .
Tijl bestelt het astronautenvoedsel online. Vandaag had hij zelfs gedroogde ijsjes mee. Maar ook aardbeien. Als Tijl zin krijgt in astronauteneten (een kleine afwijking is niet erg) eet hij het liefst iets met pindakaas, maar dat vinden de Speurneuskindjes helemàààl niet lekker. Astronautenvoeding met een likje chocolade daarentegen... hmmm..

Marijke heeft de handen vol. Allemaal spullen uit de zak van van SinterTijl... astronauteneten en een bus fosforescerende verf. Glow-in-the-dark-verf waarmee je heel wat leuke dingen kan doen. Dat leggen we hier nog wel 's uit.

En onze vloerpuzzel...die heeft ook al voor vanalles-en-nog-wat gediend. Vandaag gebruikten we hem om te kunnen brainstormen over een spelbord

De vloerpuzzel is o.a. te koop via Amazon

Waanzinnige boeken

Voor Marijke nog eens een link naar de serie "waanzinnig om te weten", een hele reeks boekjes met weetjes, proefjes, strips over de meest uiteenlopende onderwerpen, waaronder ook ééntje over het heelal: "Echt gigantisch dat heelal" Het zijn vertalingen uit de Engelse series: Horrible Histories, Horrible Science en Horrible Geography. Ik bestel ze via Bol Com maar ze zijn in de meeste boekhandels gemakkelijk verkrijgbaar. Ze kosten ongeveer 6 à 7 euro.

Bezig zijn in de ruimte

Wat ik mij nu afvraag... zouden de astronauten ook een powerball meehebben naar de ruimte?
Zo'n powerball is ontwikkeld door de Nasa, speciaal voor astronauten die door de gewichtsloosheid niets kunnen doen met gewichten om hun spieren te trainen.
http://www.voeljegezond.nl/product/11340/Powerball-met-Speedmeter/

Glow in the dark

Fosforescerende verf vind je bij De Banier, Schleipher, De gouden pluim,.. online ook bij De Kwast Deze verf kan je gebruiken op allerlei ondergronden: papier, hout, karton, maar ook op textiel.
Merken: Creall, Tulip
Googelen op Glow in the dark, fosforescerende verf
Er bestaat ook fosforescerend lint, fosforescerend naaigaren, ...

Een boodschap uit het heelal

Gevonden op het net: een sciencefiction cyberboek voor kinderen: De avonturen van Ouzi, Har en Zanna. Een boodschap uit het heelal.

De website van Annemie Maertens vind je HIER
Een beetje surfen leert ons dat Annemie ondertussen studeert aan de Cornell University in de US en dat de site waarop we dit verhaal vonden voor het laatst werd ge-update in 2007. Maar toch,.. interessant genoeg om eens op de snuisteren.


Zelf een verhaal maken en publiceren op onze website... wie stuurt ons een verhaal?

De ontdekkers - nieuw tijdschrift !

Uitgeverij Van In brengt een nieuw tijdschrift op de markt. Ze werken daarvoor samen met Technopolis.
"De ontdekkers" is bedoeld voor kinderen van het derde en vierde leerjaar. Het is een tijdschrift over wetenschap en techniek met proefjes en puzzels. Het eerste nummer kan je gratis aanvragen via de website van Van In en heeft als thema: "Ga mee de ruimte in". Een abonnement kost 30 euro voor 10 nummers

Brochures Ruimtevaart en Onderwijs

Via de website van de Koning Boudewijnstichting en ook op die van het Prins Filipfonds kunnen gratis interessante brochures worden gedownload:









- Ruimtereizen, bestemmingen 2008 : initiatieven en activiteiten over de ruimte en ruimtevaart in Europa
- Via Cyberspace de ruimte in : informatie op internet over de ruimte en ruimtevaart
- Ruimtereisvoorbereiding voor beginners : (bijna) gratis didactisch materiaal over de ruimte en ruimtevaart

- wie is wie in de ruimtereissector?
- werken in de ruimte: geen science fiction
- ruimte voor techniek en wetenschap

De brochures kunnen ook telefonisch besteld worden bij de Koning Boudewijnstichting: +32 70 233 728 of via mail worden aangevraagd

Het zijn brochures vol links naar didactisch materiaal en websites met tips en informatie voor wie meer wil weten en meer wil doen rond thema's als ruimtevaart en techniek. De brochures liggen hier naast mij terwijl ik deze post maak, dit zijn echte aanraders: een schat van informatie !

Hugg a planet

Even dachten we: als Frank De Winne de lucht ingaat, op weg naar het I.S.S. laten wij in De Vlieger ballonnen op... veel ballonnen, een fles helium, da's te doen.. maaaaaar toen lazen we de krant: ballonnen die met helium de lucht worden ingelaten, betekenen een gewisse dood voor vele vogels en zeedieren. Opgelaten ballonnen verdwijnen niet uit het milieu, maar kunnen tot 8 km hoogte gaan en daar spatten ze dan uit elkaar. De restjes komen meestal in zee terecht. Het hele artikel lees je hier

Dus, ja, dat kunnen we niet doen dachten we. We moeten onze planeet koesteren en niet vervuilen. Een gedachte die ze ook bij Hugg a planet hadden. Daar koop je knuffelbollen in de vorm van de aarde of mars.

hmmmmmm chocolade !

Ons oog viel vandaag op een klein artikeltje in de krant: "Met een sojoez van chocolade de ruimte in"
Wat lezen we? Een bakker uit Zottegem, Bart Schelstraete, maakte met 65 kilo chocolade een raket van 2,20 m hoog.
Hoeveel weegt een echte raket eigenlijk? En hoe hoog is 2,20 meter?. In elk geval groter dan wijzelf. De grootte van twee kinderen op elkaar? En een echte raket? 10 kinderen op elkaar? 100 kinderen? een miljoen kinderen?

Wat ik wel weet is dat de papa van Ibbe, in de klas van Caroline , met een heel interessant apparaat heeft meegeholpen om de Ariane , ook een raket, die hééééél zwaar is, te verhuizen. Misschien kunnen we hem eens vragen om dat uit te leggen?

De Zottegemse bakker begon ook niet zomaar aan dit kunststuk. Hij heeft er weken aan voorbereid. Informatie kreeg hij van de mama en zus van Frank De Winne, want Frank zelf die is nu niet meer bereikbaar. Op 27 mei wordt hij gelanceerd van de lanceerbasis Bai Koenoer in Kazachstan. Vandaar gaat hij Pieeeeeeuuuuuuuuuuw ! de ruimte in. Op onderzoek. Nee, niet naar aliens,...maar wat gaat hij daar nu weer onderzoeken?

Behalve de grote sojoez-raket maakte de bakker ook marsepeinen Frank de Winnetjes... misschien kunnen we wel zelf plasticine maken en met die plasticine ook een soejoez of een ruimtevaarder maken... Plasticine maken is niet zo moeilijk...

We vonden een recept op deze pagina:
http://www.speeltijd.net/2007/09/eigen-plasticine/

Bee-bot in De Vlieger

De Bee-bot hebben we ook, samen met de puzzel in De Vlieger achtergelaten. Interessant om de namen van de planeten in het geheugen van kleine astronautjes vast te hechten want de bee-bot reist van uranus naar de aarde, en van de aarde naar die planeet met de ringen, hoe heet die nu ook alweer? en van daar naar mars, die rooie..
Bee-bot zorgt er ook voor dat kinderen op voorhand moeten nadenken over de te nemen route : eerst drie naar voor, dan draaien naar links, twee vooruit, draaien naar rechts, nog ééntje vooruit en dan GO ! Bee-bot is ook een basis voor programmeren van robot's : de te nemen route wordt opgeslagen in het bee-bot geheugen en moet ook weer geleegd worden.
Leeftijd speelt hier geen rol zo hebben we gemerkt. Ook de hele kleintjes van 3 jaar kunnen hiermee overweg.

gericht luisteren? Hallo is daar iemand? Hoe plast een astronaut?

In De Speurneus kwam Ingrid Antheunis een verhaal vertellen en we merkten daar dat de kleuters afhaakten tijdens het verhaal, als er niet tegelijkertijd prenten worden getoond. Het verhaal was wel redelijk abstract... De grote beer was al ter sprake gekomen in de klas als een sterrekundig fenomeen, en nu ging het ineens over een echte beer, in een niet realitische context. Toen Ingrid echter het verhaal opnieuw hernam, ditmaal mét prenten hingen de kinderen aan haar lippen. Beeld bij het verhaal was in dit geval echt essentieel om de kinderen te kunnen boeien.

Leve het bestaan van internet en online shops ! Amper één nachtje na het bestellen van de luistercd 'Hallo is daar iemand" viel die al in onze brievenbus.
Het lijkt me interessant om na te gaan in hoeverre kleuters (kunnen) geboeid raken door een luistercd zonder bijhorende prenten. Het thema klopt in elk geval: zowel in De Speurneus als in De Vlieger komen alweer de aliens en de marsmannetjes opduiken. Op deze luistercd wordt een antwoord gegeven op vragen als: bestaan er echt Marsmannetjes? Lijken buitenaardse wezens op mensen? Hoe praat je met een alien?, enz.
Er staat geen leeftijd op de cd. Zelf even geluisterd... ik ben écht benieuwd hoe de kleuters hierop reageren. Verslagje volgt...

Opdrachtenkrant: hoe maak je een maankijkdoos

Bijf juf Katrien wilden de kinderen wel eens weten hoe dat nu zat met de maan die er alsmaar anders uitziet.

Met een maankijkdoos kunnen we uitleggen waarom de maan er verschillend uit kan zien.

We bestelden een opdrachtenkrant. Met een zelfgemaakte stroomkring en drukschakelaar wordt het een mooie techniekopdracht. De krant bevat een toelichting over de maanles met uitleg voor de leerkracht over een les met de maankijkdoos. Ook een werkblad Maan en een werkblad maanobservatie zit in het pakket waarmee de leerlingen hun kennis over de schijngestalten van de maan kunnen testen. Eens kijken of dat ook lukt bij kleuters

De opdrachtenkrant bestel je via de website van het Centrum voor Artistieke Vorming en Technologie.