Vragen van de kinderen uit Apeldoorn

De kinderen van groep 4 uit Apeldoorn hebben een heleboel vragen ! Juf Swaniek stuurde ons de vragen door.
We typen ze hier even over:

1. Hoe wordt een raket bestuurd?
2. Hoe kan een raket in de ruimte blijven?
3. Waar zit de maanlander tijdens de reis?
4. Hoe komt de maanlander weer terug in de raket?
5. Hoe hard kan een raket vliegen?
6. Hoe komen de astronauten weer terug op de aarde?
7. Wat zijn ruimtestations?
8. Hoe heten de planeten allemaal?
9. Wat is het zwarte gat?
10. Hoe ontstaan sterren en vallende sterren?
11. Is er leven op andere planeten?

We denken even na over een manier om dit uit te leggen.
We zagen op jullie website dat jullie een prachtig digitaal schoolbord hebben.. misschien kunnen we daar ook wel iets mee...

groetjes van het oma-team!

Basisschool De Toekomst gaat ook de ruimte in!

De kinderen van de eerste graad van Basisschool De Toekomst uit Avelgem verdiepen zich vanaf volgende week, samen met zedenleermeester Simon Staelens in ruimte en ruimtevaart. We zijn benieuwd hoe Simon het aanpakt. Misschien willen de kinderen en hijzelf wel verslag uitbrengen op deze blog? We stuurden een uitnodiging.

Effe Apeldoorn bellen

In onze mailbox zit een mail uit Apeldoorn.
Volgende week starten kinderen van de basisschool De Ploeg uit Apeldoorn met een project "Techniek in de ruimte". Dat lijkt ons in elk geval een heel interessant onderwerp. Wat wij ons afvragen is: wat willen jullie weten? Wat willen jullie leren?
We zijn benieuwd naar jullie antwoord!

Wetenschap begint bij fantasy

Zonder fantasie, geen wetenschappelijk onderzoek. Een wetenschapper stelt zich vragen, bedenkt zelf een mogelijk antwoord en gaat dan na of dat antwoord kan kloppen. Een wetenschapper moet dus zeker ook kunnen dromen en fantaseren. Pas daarna begint het logisch redeneer-proces. Een wetenschapper gaat daarenboven, nadat hij één antwoord heeft gevonden, ook nog's na of er niet een tweede, een derde, een vierde antwoord mogelijk is.. Doorzetten en volhouden is dus de boodschap.
Waar je dit kan trainen? In elk geval ook met pc-games. Eén van mijn favorieten is Samorost. In dit fantasygame wil een astronautje zijn planeetje redden.

Wie ook dit soort filantropische, edoch ook kunstige en filosofische neigingen combineert met een overschot aan fantasie is Jeroen Advocaat.
Jeroen heeft een raket ontworpen waarmee, nadat op aarde geen enkel leven meer mogelijk blijkt, de mensheid zal worden gered van totale uitsterving. Jeroen zorgt ervoor dat het menselijk DNA kan worden verspreid in het heelal. De raket is een maquette, gemaakt in Das-klei, karton en een aantal losse spullen die hij her en der bij elkaar sprokkelt. Jeroen is een uitvinder zoals professor Gobelijn, maar dan zonder snor. De capsule is gemaakt in de vorm van een ei, het symbool voor Leven. Met dit ei zoeven we dan door het heelal en verspreiden zo de menselijke genen door het universum. Op Jeroen's site Niet Vergeten vind je meer van dit soort kunstwerken.

Alles wat we weten over het universum in één filmpje

Een reis vanaf de Himalaya op onze aarde naar de verste quasar... en weer terug.

liedjestekst Yakko's universum lied

We kregen een mailtje met de vraag of we ook de Nederlandse tekst hadden van het liedje Yakko's universe song.
We hebben met z'n allen eens geluisterd naar de tekst, en dit is wat wij ervan maken:


Iedereen die woont, in een straat, in een dorpje, een gehucht, of een stad zoals je weet.
En dat ligt in een land, een deel van een continent, van een planeet die Moeder Aarde heet.
En de aarde is een bal, vol met zeeën en rivieren en die draait dan in de ruimte om zijn as.
En de aarde wordt bevolkt door de planten en de dieren en natuurlijk ook nog het menselijk ras.

Het heelal is erg groot en wij zijn van die ukkies, nog veel kleiner dan een speldeprik, een punt, maar dan in stukkies
't Is groot en zwart en duister en wij zijn klein dus luister, het heelal is heel groot en wij niet.

Wij zijn deel van een stelsel dat wij de melkweg noemen, wel miljoenen kilometers, da's niet mis.
Met één zon, negen planeten, denken wij zeker te weten, dat alleen op onze aarde leven is.
En de astereoïden schieten net als de meteorieten, door de ruimte, samen met Halley's komeet.
En wel meer dan 50 manen, draaien eindeloze banen, in het samenspel dat universum heet.

En da's nog maar een fractie van de honderd triljoen sterren in het melkwegstelsel dat zich om ons welft.
't Is duizend miljoen kilometer, van begin tot eind, en dan ben je zelfs nog niet tot de helft.
Er zijn miljoenen melkwegstelsels, ergens heel ver weg, met planeten, manen, sterren, boordevol.
Het heelal is grandioos, is het werkelijk eindeloos of past het soms zelfs juist in een kleine bol.

Het heelal is erg groot en wij zijn van die ukkies, nog veel kleiner dan een speldeprik, een punt maar dan in stukkies.
Hoe dit ooit eens is begonnen is nog niet verzonnen.
Het heelal is heel groot en van ons.

a room with a view - het ISS heeft er weer een stukje bij

Er wordt nog steeds verder gebouwd aan het I.S.S.
Nog maar pas werd een nieuw snufje toegevoegd: de Cupola.
De belangrijkste functie van de Cupola is wellicht een psychologische: de Cupola is een soort capsule waar twee astronauten in kunnen. De Cupola geeft een overweldigend panorama over de planeet Aarde, dus ideaal voor astronauten met heimwee.
Op de website "How stuff works" kan je zien welke landen meewerken aan de bouw van het I.S.S. De Cupola is van Europese makelij en werd al in 2004 overgebracht naar de basis van de NASA in Florida. De astronauten die op 8 februari naar het I.S.S. reisden hebben de Cupola aan het I.S.S. bevestigd. Dit zal wellicht één van de laatste stukken geweest zijn die het I.S.S. vormen.

Op onderstaande foto zie je wat astronauten zien als ze in de Cupola zitten en de luikjes open zijn: bijvoorbeeld de desolaat verlaten Sahara..