Posts tonen met het label gedichten en liedjes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gedichten en liedjes. Alle posts tonen

vrijdag 12 maart 2010

Maak ook eens een gedicht



Hier moet je elke avond staan
De zee zien landen op het strand
Gedachten laten drijven
Naar de onbekende overkant

Urbain Bax
Foto's inspireerden voor het schrijven van een gedicht,
een wedstrijd van Natuur en Bos

Stuur je ons jouw gedicht?

Inspirerende foto's genomen door de Hubble, die in de ruimte
rondzweeft en foto's neemt, vind je HIER

woensdag 24 februari 2010

liedjestekst Yakko's universum lied

We kregen een mailtje met de vraag of we ook de Nederlandse tekst hadden van het liedje Yakko's universe song.
We hebben met z'n allen eens geluisterd naar de tekst, en dit is wat wij ervan maken:


Iedereen die woont, in een straat, in een dorpje, een gehucht, of een stad zoals je weet.
En dat ligt in een land, een deel van een continent, van een planeet die Moeder Aarde heet.
En de aarde is een bal, vol met zeeën en rivieren en die draait dan in de ruimte om zijn as.
En de aarde wordt bevolkt door de planten en de dieren en natuurlijk ook nog het menselijk ras.

Het heelal is erg groot en wij zijn van die ukkies, nog veel kleiner dan een speldeprik, een punt, maar dan in stukkies
't Is groot en zwart en duister en wij zijn klein dus luister, het heelal is heel groot en wij niet.

Wij zijn deel van een stelsel dat wij de melkweg noemen, wel miljoenen kilometers, da's niet mis.
Met één zon, negen planeten, denken wij zeker te weten, dat alleen op onze aarde leven is.
En de astereoïden schieten net als de meteorieten, door de ruimte, samen met Halley's komeet.
En wel meer dan 50 manen, draaien eindeloze banen, in het samenspel dat universum heet.

En da's nog maar een fractie van de honderd triljoen sterren in het melkwegstelsel dat zich om ons welft.
't Is duizend miljoen kilometer, van begin tot eind, en dan ben je zelfs nog niet tot de helft.
Er zijn miljoenen melkwegstelsels, ergens heel ver weg, met planeten, manen, sterren, boordevol.
Het heelal is grandioos, is het werkelijk eindeloos of past het soms zelfs juist in een kleine bol.

Het heelal is erg groot en wij zijn van die ukkies, nog veel kleiner dan een speldeprik, een punt maar dan in stukkies.
Hoe dit ooit eens is begonnen is nog niet verzonnen.
Het heelal is heel groot en van ons.

zondag 21 februari 2010

woensdag 6 januari 2010

woensdag 11 november 2009

versje: ik word later astronaut


Ik heb mijn raket
in de tuin gezet.

Een druk op de knop
we stijgen op.

Momentje maan,
ik kom eraan.

En ben ik eenmaal boven,
bovenop de maan,

Dan doe ik voor jou
alle sterren aan.

van Erik van Os en Elle van Lieshout

Oma gaat de ruimte in


  © Blogger templates Inspiration by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP