Hoe lang duurt een reis naar Mars?

In zijn boek "Stijn en de sterren" schrijft Stijn Meuris, die geen al te grote fan is van bemande ruimtevaart, dat je om de afstand Aarde-Mars te overbruggen, met de middelen die er nu anno 2010 zijn, zo'n 1.600 dagen onderweg bent, dat is meer dan 4,5 jaar. Dan moet je ook nog eens dezelfde weg terug naar de aarde. Een astronaut is dan al meer dan 9 jaar onderweg. En dan heeft hij op Mars zelf nog niets gedaan. Neem aan dat je niet naar Mars reist om er niets te doen. Tel daar dus nog een tijd bij waarin je bezig bent met onderzoek en experimenten.
Frank De Winne verbleef "slechts" zes maanden in de ruimte, wat al een heleboel lichamelijke ongemakken met zich mee bracht. Tel daarbij nog een psychologische invloed van het zolang geïsoleerd zijn en het met een kleine groep mensen 9 jaar lang optrekken. Niet echt een fantastisch vooruitzicht.

Op de website van De Morgen staat een filmpje van het vertrek van de 6 Belgen die deelnemen aan een Mars-missie naar Utah. Eén van de dingen die worden onderzocht is het effect op mensen van het leven in een kleine ruimte.

Misschien moeten dan toch andere manieren worden gevonden waarmee mensen door de ruimte kunnen reizen. Mars is de planeet die het dichtst bij ons staat. Als je al bijna 4,5 jaar nodig hebt om naar Mars te reizen, dan is het reizen naar andere planeten, of buiten ons zonnestelsel niet te doen binnen één mensenleven. Dan zou je al naar planeten moeten reizen met vrouw en kinderen, of die in de ruimte zelf maken, je kennis doorgeven aan de volgende generaties..
Dus, moeten we anders denken. Sneller reizen? Reizen met een hogere snelheid dan het licht?
Dan komen we op het thema van tijdreizen...

Hoe je een tijdmachine maakt staat beschreven in een tof boek voor jongeren: Zo bouw je een tijdmachine, van de auteur Paul Davis.

En dan is er nog Michio Kaku, een astrofysicus die stelt dat tijdreizen hoe dan ook mogelijk wordt. Niet alleen tijdreizen maar ook teleportatie. Zoals in Star Trek ..

Misschien is dit wel de oplossing voor de toekomst?

Beem me up Scotty !


Een echte onderzoeker moet nieuwsgierig zijn, en moet kunnen fantaseren. Een onderzoeker stelt zich vragen en probeert daarvoor oplossingen te bedenken.

Een lesje filosoferen, dromen, fantaseren...
Hoe zou jij het vinden indien je heel heel lang met een groepje mensen in een kleine ruimte zou moeten leven en werken? Wat zou je het hardst missen? Wat zou je doen in die kleine ruimte? Wat zou je zeker meenemen?

Als je met een vliegtuig naar de ruimte vliegt, ben je dan een piloot of een astronaut?

5 space shuttles: de Colombia, de Challenger, de Discovery, de Atlantis en de Endeaver. De drie laatste worden nog gebruikt.

Eén van de verschillen tussen een raket en een vliegtuig is hoe het gevaarte wordt bestuurd. Een raket wordt afgeschoten en bestuurd vanaf de controlekamer op de aarde. De space shuttle is een ruimteveer en wordt met een raket naar de ruimte geschoten maar wordt ook bestuurd vanaf de aarde. De raket valt stuk na stuk naar beneden, waarna de space shuttle verder vliegt. Maar de space shuttle keert ook weer terug en kan worden hergebruikt.

Vooraleer een ruimteveer kan worden gemaakt waarmee je tot boven de dampkring kan vliegen worden heel wat experimenten gedaan. De lucht- en ruimtevaart zijn met elkaar verbonden.

In de jaren 60 bouwden de Amerikanen de X15, een vliegtuig dat kon worden gelanceerd van onder de romp van een ander vliegtuig: de B-25 bommenwerper. Met dit soort vliegtuig zijn de Amerikanen 13 keer tot 80 km hoogte gevlogen, twee keer tot 100 km hoogte. Dus ja, de piloten van de X15 die tot 80 km of 100 km hoog zijn gevlogen, waren dus ook astronauten. In Amerika zijn er twee standaards van hoogte die moet bereikt zijn om astronaut te worden genoemd. Voor de USAF is dat 80 km, voor de FAI is dat 100 km. Neil Armstrong, die later naar de maan reisde was ook een testpiloot van de X15.





Zullen de toeristen die met de Enterprise van Virgin naar de ruimte vliegen, zichzelf ook astronaut mogen noemen? Misschien wel. Maar of ze ook de astronauten-wings zullen krijgen is nog maar de vraag. Wie deze wings ondertussen wel ontving is de piloot van de Enterprise, Mike Melvill.

Kan je met een vliegtuig naar de ruimte vliegen?

Waarom zou iemand met een vliegtuig naar de ruimte willen?
Er zijn alvast twee redenen te bedenken:
1. om vanuit de ruimte naar de aarde te kunnen kijken
2. om te ervaren hoe het voelt gewichtloos te zijn .

Astronauten trainen deze toestand van gewichtloosheid met behulp van paraboolvluchten.

Een paraboolvlucht gaat als volgt: een vliegtuig vliegt met volle kracht een recht stuk tot het zijn maximumsnelheid heeft bereikt. Dan wordt de neus van het vliegtuig scherp omhoog getrokken. Zit je in dat vliegtuig dan word je naar beneden gedrukt. Na een 15-tal seconden gaat het dan weer stijl naar beneden en kom je in een toestand van gewichtloosheid. En dat doet men dan zo'n 30 keer na elkaar.

Wie wil, en daarvoor veel centen over heeft kan ook zo'n paraboolvlucht maken. Zo'n half jaar geleden zocht een jong stel uit Broocklyn een originele manier om te trouwen. Trouwen in een toestand van gewichtloosheid leek hen wel iets. Dus boekten ze een paraboolvlucht. De huwelijksceremonie in gewichtloze toestand was redelijk lastig, vooral het zoenen bleek niet zo simpel.


En kan je met een vliegtuig helemaal tot in de ruimte vliegen? 100 km hoog?
Jawel, dat zou moeten lukken met het vliegtuig van Virgin Galactic. In december werd de Enterprise aan het grote publiek voorgesteld.





Dit vliegtuig wordt met een draagvliegtuig naar een hoogte van 15 km gebracht. Daar worden de raketmotoren ontstoken waarna het vliegtuig tot een hoogte van 100 km boven de aarde kan vliegen. 100 km boven de aarde bevind je je in de ruimte. De hele vlucht duurt 2 uur. Dus ja, je kan met een vliegtuig naar de ruimte vliegen. Voorlopig is dat een dure grap. Zo'n 200 000 dollar. Toch zijn er al 300 mensen die een ticketje hebben gekocht.

Hoelang duurt het om naar de ruimte te vliegen?

Zowel met de spaceshuttle van de Amerikanen als met de Russische raket Sojoez FG duurt een reis naar de ruimte ongeveer 8 minuten.

Twee dingen zijn belangrijk:
- je moet door de dampkring rond de aarde geraken en
- je moet voldoende snelheid hebben om niet terug naar de aarde te worden getrokken.

De dampkring, of de atmosfeer, is een laag rond de aarde die bestaat uit allerlei gassen. Zonder deze laag zou het leven op aarde niet mogelijk zijn. Deze laag geeft ons lucht, water, warmte en beschermt ons tegen te felle zonnestralen en meteorieten.

Je bent in de ruimte van zodra je merkt dat je gewichtloos bent. Dat gebeurt op ongeveer 100 km hoogte.


Een reis naar het ISS duurt twee dagen.

Als je "arriveert" in de ruimte, en je wil naar het ISS, dan moet de spacecapsule in een baan rond de aarde komen. Astronauten noemen dit een parkeerbaan. Die bevindt zich op zo'n 200 km hoogte. Van zodra de spaceshuttle in een baan rond de aarde komt, slaan de motoren af en worden de zonnepanelen geopend zodat de batterijen kunnen worden opgeladen.

En dan begint de reis in een baan rond de aarde. Op weg naar het ISS.

Frank De Winne reisde met de Sojoez.

Het ISS maakt een omwenteling rond de aarde in iets minder dan 92 minuten.
De Sojoez, waarmee de ruimtevaarders naar het ISS reizen doet over zo'n omwenteling iets minder dan 89 minuten. Dat is dus iets sneller en dus kan de achtervolging worden ingezet.

Het ISS bevindt zich ongeveer 350 tot 400 km boven de aarde. Dus moet de Sojoez hoger en hoger geraken. Horizontaal vliegen in een baan rond de aarde vraagt al veel energie en brandstof maar om hoger te geraken moet je ook nog eens vertikaal, en dat vergt nog meer brandstof. Daarom doen ze het kalmpjes aan: na ongeveer 2 dagen achtervolgen, bereikt de Sojoez-capsule het ISS en kan de capsule worden vastgekoppeld aan het ISS.

De reis naar de maan duurt 3 volle dagen
Een reis naar Mars zal 6 maanden duren.

Het ruimtedagboek van Frank De Winne

Het was er nog niet van gekomen om het ruimtedagboek van Frank De Winne aan te schaffen, maar woensdag vond ik een bon in de krant waarmee je het dagboek voor een prikje kon kopen. Dus ligt het nu te blinken naast de pc.

In het boek lees je hoe het leven samen met zes mensen in een benepen aluminium koker verloopt, hoe de astronauten in het ISS hun werkdag vullen, wat ze eten, hoe ze hun conditie op peil houden,.. heel interessant om weten voor astronauten-in-spe. Er staan ook een heleboel foto's in het boek waardoor je een levensecht beeld krijgt.

Het ruimtedagboek van Frank De Winne, Dagelijks leven in het ISS, auteurs: Herman Henderickx, Tijs Mauroo, Boudewijn van Spilbeeck, Uitgeverij Van Halewijck, 2009

Deze morgen in de krant: "Zes Belgen leven twee weken op Mars"

Bron: De Gentenaar 4 februari 2010

Deze morgen vonden we een artikel in de krant over de op til staande reis van Nancy Vermeulen en haar crew naar Utah. Daar zullen ze twee weken verblijven in het Mars Deseart Research Station.
De eerste echte reis naar Mars wordt verwacht in 2040. Dat duurt dus nog wel even, maar in tussentijd moet er heel wat worden onderzocht. En dat is wat de crew dan doet in het MDRS.

Een echte reis van Aarde naar Mars duurt 6 maanden.
Ik las ergens dat je er dan bijna anderhalf jaar moet blijven, tot de planeten in de juiste positie staan om terug te keren. Dat is wel een hele lange tijd voor wetenschappelijk onderzoek. Dat is dan, want je moet ook nog 's 6 maanden terugreizen, bijna 2,5 jaar samenleven en -werken met een groep mensen met niet dezelfde luxe als op aarde, en ook niet de mogelijkheid dat je wordt bevoorraad, zoals in het ISS.

Nieuws van de MDRS90-Crew

We kregen een vriendelijke mail van Nancy Vermeulen, president van Mars Society Belgium en commander van de MDRS90-crew. Nancy gaf ons meer uitleg over de missie. MDRS90. Wie nog meer wil lezen en alles wil blijven volgen hierover kan terecht op de website van Mars Society Belgium.

Deze missie is een echte primeur voor België. Eerder al namen Belgen deel aan vroegere expedities naar het Mars Desert Research Station, maar nog nooit eerder bestond de volledige crew uit Belgen. Nancy Vermeulen kreeg de opdracht om deze crew samen te stellen. Op 5 oktober 2010 vertrekken zes mensen op expeditie. Vier daarvan zijn actieve leerkrachten. Dit is niet toevallig: één van de doelstellingen van Mars Society Belgium is het promoten van wetenschap.
Op 3 februari 2010 wordt nog een persconferentie georganiseerd.

De doelstellingen van deze missie zijn zowel wetenschappelijk als pedagogisch. De experimenten
gaan over diverse wetenschappelijke domeinen: biologie, composteren, geologie, hydrografie, aardrijkskunde, klimaat, zonne-energie, het beschermen van de omgeving en het recycleren van water.

Het waterexperiment zet het experiment OasISS , de ruimtemissie van Frank De Winne verder. Frank De Winne is peter van Mars Society Belgium.

We ontmoeten elkaar hopelijk tijdens de liveverbinding op 13 februari !