Pakjes van Creax

Vandaag geen krant in de bus. Teveel sneeuwellende voor de krantenbezorgers? Wie zal het zeggen.. Op de foto: de voetsporen van de postbode die een pakje kwam afleveren.
Op de andere foto's nog een paar nieuwe stukken van het prototype van ons oma-spel: een houder om de kaarten op te bergen en een houder om de kaarten bij het spel te zetten.

Volle maan, kleine beer en andere verhalen

Waarom ziet de maan er telkens anders uit? Wat is een sterrenbeeld precies? Hoe vind je de Grote Beer? Wat is het verschil tussen een ster en een planeet?En waarom draait alles langzaam rond?

Een boek waarop je Govert Schilling's naam ziet staan kan gewoon niet slecht zijn. Govert is een gepassioneerd wetenschapsjournalist die prijzen kreeg voor zijn inspanningen om wetenschappen klaar en bevattelijk aan iedereen uit te leggen. Dit boek is speciaal voor jonge kinderen geschreven.

Hij stimuleert kinderen om beter naar de wereld rond en boven hen te kijken: "Ga buiten op straat staan en kijk met één oog door een leeg wc-rolletje omhoog, alsof het een sterrenkijker is. Richt je kijker op een heldere ster en schrijf op hoeveel sterren je in de omgeving daarvan ziet. Ga nu naar een plek waar het een stuk donkerder is, bijvoorbeeld omdat er geen straatlantaarns en huizen iin de buurt staan. Bekijk hetzelfde stukje sterrenhemel, en tel opnieuw hoeveel sterren je ziet. Ook op een donkere plek duurt het trouwens een poosje voordat je veel sterren ziet. Dat komt omdat je ogen aan het donker moeten ennen. Dat merk je als je 's avonds in je slaapkamer het licht uitdoet: pas na een tijdje ga je weer wat zien. Dus: hoe langer je wacht, hoe meer sterren je kunt ontdekken!"

Hij legt begrippen als 'schemering' en 'schijngestalten' en 'sterrenbeelden' zo uit dat ook jonge kinderen ze kunnen begrijpen. Een boek om te lezen en te herlezen en voor te lezen in de klas.

Hoe groot is de hemel?

Peppo Gavazzi is een astronoom. Een astronoom is iemand die de sterren en het heelal onderzoekt. Peppo is geen schrijver van kinderboeken, en ook geen tekenaar zegt hij zelf in zijn voorwoord. Maar toch schreef en tekende hij een prachtig boek voor jonge kinderen. Hij neemt je mee naar de werkkamer van een sterrenkundige, legt je uit welke instrumenten een sterrenkundige gebruikt om de sterren en het heelal te kunnen bestuderen en vertelt over kometen, planeten, de maan, de zon en de andere sterren. Voor de Nederlandse vertaling zorgde de Jongerenwerkgroep voor Sterrenkunde. Op de kaft staat dat het boek bedoeld is voor kinderen, ouder dan 9 jaar, maar dat klopt niet helemaal. Als voorleesboek is het zeker ook geschikt om voor te lezen aan veel jongere kinderen die zich afvragen wat een astronoom nu eigenlijk wel doet. Ik vind dit een aanrader, ook en zeker om voor te lezen in een klasje vol kleuters.

Op de website van een Amerikaanse student vond ik de Engelstalige versie

Misschien is het boek nog tweedehands te vinden; ik vond het in de bibliotheek.

Kometen

Kometen zijn geen sterren, maar grote klompen ijs,
stof en gruis. Ze beschrijven een reusachtige baan
om de zon en zijn meestal ver weg in de ijskoude ruimte.
Af en toe komt een komeet wat dichter bij de zon.
Dan begint hij door de zonnewarmte te smelten.
Een deel van het ijs verdampt tot gas en dat zien wij
als de staart van de komeet.
De sterrenkundigen hebben ontdekt dat de staart
van een komeet altijd van de zon af wijst, net als een
vlaggetje voor een ventilator. Wanneer de komeet zich
van de zon verwijdert, reist hij zijn staart achterna.
Hierdoor weten we dat er een soort "zonnewind" is,
die altijd van de zon weg blaast. Maar dat is natuurlijk geen
wind zoals bij ons, want in de ruimte is er geen lucht.

Oma goes intergalactic

Op 30 december zijn we te gast bij de kinderen die tussen kerst en nieuwjaar worden opgevangen door de kinderbegeleidsters van het Stedelijk Initiatief Buitenschoolse Opvang van de stad Gent. Er zijn al 50 kinderen ingeschreven. Dat wordt drummen !
De kinderen, leeftijd 3 tot 12 jaar, kunnen zich 4 dagen lang onderdompelen in intergalactische sferen.
Oma maakt ondertussen haar raket klaar om op 30 december te arriveren in Domino-space.
Wordt vervolgd op deze blog...

Oma op bezoek bij JWR

Op 27 december moeten we vroeg uit de veren. Dan landt onze capsule op het JWR-kamp in Brugge.
De kinderen op het spacekamp zijn echte kenners. Elke week, en elke vakantie leren ze bij over de ruimte en ruimtevaart. Zij kunnen ons zeker zeggen wat er kan verbeteren aan ons spel. Want daarvoor dient onze testfase: het finetunen en uitproberen en bijschaven en bijsturen.. hierbij hebben we natuurlijk veel hulp nodig. Zij zullen onze eerste proefpiloten zijn.

De wolken van Hans en Monique Hagen

Wolken

hoe kan het
dat de wolken blijven hangen
kun je ze niet vangen
met een hengel of een touw
zijn ze van watten
of van pluizen
zijn ze net zo hoog als huizen
hoe kan het
dat de wolkens steeds weer komen
en weer gaan
hoe kan het
dat ze altijd verder zweven
dat er nooit eens één
een tijdje stil blijft staan

Even heen en weer naar De Speurneus leverde weer een mooie vondst op. Juf Marijke kreeg van een lieve ouder een boek met hele mooie versjes in. Het boekje heet: Jij bent de liefste. De versjes zijn gemaakt door Hans en Monique Hagen.
Maar wat zouden kinderboeken zijn zonder tekeningen? Ik leerde van Eliane Duvekot, (hoi Eliane) om nooit nooit nooit de tekenaar te vergeten. Marit Törnqvist tekende niet alleen de prenten in het boek van Hans en Monique Hagen, maar is zelf ook schrijfster van kinderboeken. In Klein verhaal over de liefde vind je een meisje op een hele hoge paal in de zee. Op de prenten zie je telkens ander weer: het loeihard waaien van de wind, de vele vlokken sneeuw die naar beneden vallen. Marit vroeg ook Sjoerd Kuiper mooie teksten te maken bij haar boek Ik blijf altijd bij jou.

Wolken in de lucht

Stel je voor: je ligt op je rug in het gras... dan zie je de wolken. In die wolken zie je misschien wel een boot, of een mannetje, of een wolf, of ... Wat je maar ziet, je kan het schilderen, op grote vellen papier... de blauwe lucht met grote en kleine, dikke en smalle, lichte en donkere,... wolken.


In de Gentse Freinetschool Het Prisma maakten de allerkleinsten mooie wolkenhemels met wattenbolletjes. Ja zo'n bolletje kan je uitrekken of opproppen en met vele bolletjes maak je een prachtige lucht. Er zijn nog veel andere materialen waarmee je een wolkenhemel kan maken.

Aan de wolken kan je ook zien wat voor weer het wordt.
Als je 's avonds bij zonsondergang schaapjeswolken ziet dan weet je dat het de volgende dag mooi weer wordt bijvoorbeeld. Geleerden hebben al die soorten wolken een naam gegeven. De schaapjeswolken noemen zij bijvoorbeeld cirrocumuluswolken.
En de wolken die een beetje lijken op de golven van de zee en heel laag hangen zijn de strattocumuluswolken.
Als je de wolken kan lezen, dan kan je het weer voorspellen.

Maar weet je wat wolken eigenlijk zijn?
Dat kan je uitvissen door proefjes te doen en zelf wolken te maken.
In Technopolis staat een hele grote wolkenmaker. Die maakt wolken die je kan aanraken, je kan erin blazen, je kan ermee beeldhouwen, je kan er aan voelen..

Zelf kan je ook een wolkenmaker maken. Een kleintje:
Doe vijf centimeter warm water in een slakom. Leg ijsblokjes op een bord en zet het bord met ijsblokjes op de slakom. Doe dan het licht uit. Schijn met een zaklamp op de lucht tussen het water in de kom en het bord. Enkele minuutjes later til je het bord op en ja hoor, dan verschijnt er een wolk. Als je het bord terug op de slakom zet en je wacht nog een kwartiertje of zo, dan begint het te regenen !

Wolken zijn piep en piepkleine druppeltjes water in de lucht, die samen een wolk vormen.
Die druppeltjes komen in de lucht terecht omdat de zon de aarde opwarmt waardoor er waterstof verdampt en naar omhoog stijgt.