Voor Juf Eva

We stuurden dit krantenartikel naar je mailbox. Maar je kan het hier ook afplukken.
De jongen uit het artikel heeft dezelfde leeftijd als de kinderen in de klas.
Het is een klein stukje tekst dat veel stof tot discussie biedt.

Wat weten de kinderen al over de maan? Kan je op de maan leven? Wat is er nodig om te kunnen overleven op een andere planeet? Is de maan een planeet? Is er licht op de maan?
Zijn er al veel mensen naar de maan geweest? Hoe gaan mensen naar de maan? Zou er water zijn op de maan? Waarom worden er vlaggen op de maan geplant? Hoe komt het dat de vlag blijft wapperen? Is er wind op de maan? Waarom kan je niet gewoon in je t-shirtje over de maan lopen? Op de maan ligt een kunstwerk, weten jullie hoe dit kunstwerk eruit ziet? Kan je iets horen als je op de maan bent? Wat zou jij doen als je baas was op de maan? Hoe komt de maan aan haar naam? Wij zien altijd maar één kant van de maan. Weet je hoe dat komt? Er zijn liedjes gemaakt over "the dark side of the moon", mensen gaan fantaseren over de kant van de maan die ze nooit zien. Wat zijn die vlekken die we zien op de maan? Weet je wat kraters zijn? Hoe maak je zelf een krater? Als je naar de maan zou willen, hoe zou je er dan kunnen naartoe gaan? Hoe groot is de maan eigenlijk? Hoe komt het dat we de ene dag de maan zien als een hele ronde bol en een andere dag maar een halve? Zijn er nog andere maanvormen?

Alle vragen kunnen op een lijst, een mindmap, een woordspin worden gezet. Een mindmap heeft als voordeel dat er altijd een takje bij kan. De mindmap kan groeien..

Wij kennen de antwoorden, maar we kunnen die ook samen met de kinderen zoeken. We kunnen ondertussen leren over zwaartekracht, over luchtdruk, over temperaturen, over maanfasen, over licht en geluid, ... 1000 mogelijkheden... afhankelijk van de interesse van de kinderen.


Toch liever een voorleesverhaal? Op Lesidee vind je een voorleesverhaal over de maansverduistering: de dieren in het bos worden heel ongerust als ze de maan zien verdwijnen. Ze denken dat mannen met een gele jas stukken van de maan aan het stelen zijn om nog meer van die gele jassen te maken en roepen de hulp in van een tovenaar.

Een maansverduistering komt zo'n 66 keer op honderd jaar voor. De laatste maansverduistering vond plaats op 21 februari 2008 en de eerstvolgende kan je waarnemen op 21 december 2010. Een maansverduistering ontstaat wanneer de aarde tussen de zon en de maan in staat zodat het licht van de zon niet meer op de maan kan schijnen.

Met dit verhaal als start kan je met kinderen kijkdozen maken waarbij je de maan in de doos hangt en aan de zijkanten van de doos gaten maakt zodat je er een zaklamp kan door laten schijnen. De zaklamp is de zon. Door de andere gaten kan je piepen. Zo zie je dat de maan verlicht wordt door de zon en dat, afhankelijk van waar je je bevindt slechts stukjes van de maan verlicht ziet.

Oma naar de Gaspard De Colignyschool

We kunnen geen spel ontwikkelen als we aan ons bureautje blijven zitten. We zijn elke keer blij als er vragen en reacties komen van leerkrachten.
Gisteren kregen we een telefoontje van Juf Eva van het tweede leerjaar van de Gaspard De Colignyschool in Gent. We spraken af om samen te werken. Samen met Eva kunnen we ons aanbod bijschaven, en goed afstemmen op wat leerkrachten vragen.

Ons aanbod richt zich naar leerkrachten van oudste kleuters en eerste en tweede leerjaar. Kinderen van ongeveer 5 tot 8 jaar, waarbij leeftijd eigenlijk een kleinere rol speelt dan de interesse van de kinderen. Wij zeggen nooit: "daar ben je nog te jong voor, of daar ben je al te oud voor." Wat voor het ene kind te simpel is, is voor het andere kind misschien te moeilijk. Kinderen ontwikkelen zich divers en zijn allemaal verschillend.

Om de interesses van de kinderen te kunnen inschatten zal Eva in haar klas een kringgesprek houden. Eventueel vertrekkend van een voorleesverhaal of het krantenartikel over de jongen die denkt dat hij nu een stukje van de maan bezit. Het eerste prikkelt de fantasie van kinderen, het tweede speelt in op de actualiteit. Tijdens het kringgesprek kan een mindmap of een woordspin worden gemaakt: wat weten we nu al over de ruimte en de ruimtevaart en wat willen we nu nog weten. Dat is de startsituatie: het aftasten van het thema.

Wij denken dat als je kinderen laat experimenteren en proeven van wetenschappen, dat er dan pas meer en andere vragen komen uit de kinderen zelf. Onze visie is dat de leerkracht niet altijd de kennisoverdrager moet zijn, maar wel de coach in het leerproces. Concreet bedoelen we hiermee dat de leerkracht een leeromgeving kan scheppen waardoor kinderen nieuwsgierig worden en zich ook vragen beginnen stellen. De leerkracht van haar kant kan samen met het kind op zoek gaan naar de antwoorden op die vragen. Leren is een proces. De leerkracht biedt iets aan, schept goede leeromstandigheden en coacht dan verder het proces.